De kosten van Dark Fiber per kilometer zijn afhankelijk van verschillende factoren, zoals locatie, type glasvezel, lengte van het tracé, contractvorm en benodigde hardware. Hoewel het moeilijk is een vaste prijs te noemen, zijn er duidelijke elementen die de uiteindelijke kosten bepalen.
1. Basiscomponenten van de kosten
A. Grond- en aanlegkosten
Graafwerk, gebruik van bestaande conduits, materialen en vergunningen vormen een groot deel van de kosten. Obstakels zoals stedelijke gebieden, rivieren of spoorlijnen kunnen de prijs aanzienlijk verhogen.
B. Glasvezelkabel
Het type glasvezel (G.652, G.655, G.657), het aantal vezelparen en de mate van buigbestendigheid zijn bepalend voor zowel de prestaties als de prijs.
C. Installatie en hardware
Masten, handholes, meet-me rooms en apparatuur zoals DWDM, multiplexers en regenerators moeten worden aangeschaft en geïnstalleerd. Ook patchpanelen, connectors en tests zijn onderdeel van de kosten.
D. Operationele kosten
Monitoring, onderhoud en eventuele upgrades of vervangingen vormen de doorlopende kostenpost. SLA’s met providers of contractors kunnen de prijsstructuur beïnvloeden.
2. Contractvormen die van invloed zijn op de prijs
- Huur / IRU (Indefeasible Right of Use): Langdurige contracten (10–25 jaar) met hogere initiële kosten maar voorspelbare langetermijnprijzen. IRU-contracten kunnen de kosten per kilometer aanzienlijk verlagen.
- Managed Dark Fiber: Provider verzorgt aanleg en onderhoud, met een maandelijkse vergoeding per vezelpaar. Minder upfront investering, hogere operationele kosten.
- Shared of co-locatie: Fiber gedeeld met andere partijen, lagere kosten maar minder flexibiliteit en controle.
3. Factoren die de prijs verhogen
- Graafwerk in stedelijke gebieden of onder wegen, spoor en rivieren
- Complexe vergunningen of lange goedkeuringsprocedures
- Extra vezelparen voor toekomstige uitbreiding
- Veiligheids- of beveiligingseisen
4. Conclusie
De prijs van Dark Fiber per kilometer varieert sterk afhankelijk van tracé, omgeving, type fiber en contractvorm. Organisaties moeten bij de planning rekening houden met zowel CAPEX als OPEX, en met factoren zoals redundantie, type vezel en benodigde hardware. Door slim gebruik te maken van bestaande infrastructuren of IRU-contracten kunnen de kosten beheersbaar blijven.
